اختصاص به ذات مقدّس خدا دارد . پس نتيجهء مطلب آنكه آياتى كه اين صفات را به خداوند در روز قيامت نسبت ميدهد ، نه از نظر قيام اين صفات به آن ذات مقدّس در آن روز است ، بلكه از جهت بروز و ظهور اين صفات در آن روز است بطورى كه تمام خلائق در قيامت ادراك اين معنى را مىنمايند . وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ * إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ . « 1 » « اى كاش مردم ظالم و ستمگر ميدانستند كه در هنگام بروز عذاب خدا مىبينند كه تمام قدرت دربست اختصاص به خدا دارد و خداوند شديد العذاب است . در آن وقتى كه اشخاص مُجرم از رؤسا و حكّام و ظالمان كه در دنيا متبوع بوده و عدّه‌اى از آنان تبعيّت ميكردند ، از تابعان خود تبرّى جسته ؛ و در آن وقتى كه عذاب را مشاهده نموده ، و سلسله روابط و اسباب بطور كلّى به روى آنان بسته گردد . » پيروان و تابعان به اميد آنكه متبوعانِ آنها در دنيا پشت و پناه آنها بودند ، و به اميد پاداش از پيروى و تبعيّتى كه از آنها در جرائم و ستم‌ها و معصيت‌ها نموده‌اند ، در روز قيامت براى رفع عذاب به آنها متوسّل ميگردند . رؤسا و متبوعان كارى از دستشان ساخته نيست ، زيرا در آنجا

--> ( 1 ) قسمتى از آيه 165 و آيه 166 ، از سورهء 2 : البقرة